Μεταμοσχευση μαλλιων

Η μεταμοσχευση μαλλιων είναι μια χειρουργική μέθοδος κατά την οποία, υγιή τριχοθυλάκια μεταφέρονται από το σημείο του σώματος που αποτελεί το «δωρητή» στο σημείο όπου χρήζει της επέμβασης. Είναι μια επεμβατική πρακτική που χρησιμοποιείται ως μέθοδος αντιμετώπισης κυρίως της αντρικής σοβαρής τριχόπτωσης, της λεγόμενης «Ανδρογενετικής Αλωπεκίας». Φυσικά, ως επεμβατική μέθοδος χρησιμοποιείται και σε άλλα περιστατικά, όπως απώλεια τριχοφυΐας έπειτα από σοβαρά εγκαύματα, δερματοπάθειες κα.
Σύμφωνα με την ιατρική ιστορία της μεθόδου της μεταμόσχευσης μαλλιών, η σύγχρονη μεταμόσχευση μαλλιών ξεκίνησε από την Ιαπωνία το 1930. Πρώτοι οι Ιάπωνες γιατροί χρησιμοποίησαν την μεταμόσχευση τριχοθυλακίων για την αποκατάσταση κατεστραμμένων βλεφαρίδων και φρυδιών. Η τεχνική αυτή εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από γιατρούς, ποτέ όμως ως αποτελεσματική επίλυση στο πρόβλημα της φαλάκρας! Δύο δεκαετίες αργότερα, το 1952, πραγματοποιείται στη Ν. Υόρκη από τον Dr. Norman Orentreich η πρώτη επέμβαση μεταμόσχευσης μαλλιών ως μέθοδος θεραπείας της ανδρικής φαλάκρας. Το αποτέλεσμα της επέμβασης όμως δεν είναι το επιθυμητό, καθώς η εμφάνιση του ασθενή θύμιζε περισσότερο «κούκλα». Δεν είναι παρά το 1984, όπου δυο Βραζιλιάνοι χειρουργοί πραγματοποιούν την πρώτη ‘επιτυχημένη’ πλέον μεταμόσχευση τριχοθυλακίων με την τεχνική «micrograft». Με την πάροδο των ετών και την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και της πλαστικής-αισθητικής χειρουργικής, νέες μέθοδοι μεταμόσχευσης μαλλιών εφευρίσκονται και εφαρμόζονται στους ασθενείς, άλλοτε με πλήρη επιτυχία και άλλοτε με ελάχιστη. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί πως δεν είναι όλοι οι ασθενείς κατάλληλοι για επέμβαση ή για «δότες»!
Ας αφήσουμε όμως για λίγο την ιστορία της μεταμόσχευσης μαλλιών, και ας δούμε λίγο τα αίτια της τριχόπτωσης ή αλλιώς «Αλωπεκίας». Η «αλωπεκία» είναι η ολική ή μερική απώλεια των τριχών της κεφαλής ή και του σώματος. Μια πτώση της τάξεως των 50-100 τριχών ημερησίως θεωρείται φυσιολογική και γενικά είναι σταθερή. Σε κάποια άτομα, όμως, η τριχόπτωση δεν είναι σταθερή και παρουσιάζει εποχιακή διακύμανση. Στην πράξη, χάνουμε λιγότερες από 100 τρίχες ημερησίως, όταν, όμως, η απώλεια είναι σημαντικά μεγαλύτερη, τότε η κατάσταση είναι παθολογική και χρήζει ιατρικής αντιμετώπισης. Η αλωπεκία μπορεί να είναι ολική ή μερική, μόνιμη ή παροδική. Η σοβαρότητα της αλωπεκίας εξαρτάται από το είδος, την ένταση και τη διάρκεια του αιτίου το οποίο την προκαλεί. Οι διάφοροι γενετικοί παράγοντες-κληρονομικότητα (10%-42% θετικό οικογενειακό ιστορικό), σωματικό και ψυχικό στρες, τραυματισμοί και παρατεταμένα εμπύρετα νοσήματα, αυτοάνοσα νοσήματα, θυρεοειδοπάθειες , αναιμία, σακχαρώδης διαβήτης, μυασθένεια, ελκώδη κολίτιδα, διάφορες λοιμώξεις, λήψη διαφόρων φαρμάκων, αυστηρές ολιγοθερμιδικές δίαιτες, ο τοκετός, μεγάλες εγχειρήσεις, και ψυχολογικοί παράγοντες είναι μερικά από τα σημαντικότερα τα αίτια. Η αυξημένη απώλεια των μαλλιών συνήθως εμφανίζεται 3-4 μήνες μετά το επιβαρυντικό γεγονός και συνεχίζει εφόσον αυτό χρονίζει.
Η τριχόπτωση είναι ένα φαινόμενο που πλήττει πολλά άτομα στην ενήλικη ζωή τους. Στην πραγματικότητα, όλοι έχουμε βιώσει τη φάση της διάχυτης αλωπεκίας τους πρώτους μήνες της ζωής μας, ως νεογέννητα!
Συνήθως το φαινόμενο είναι αναστρέψιμο και μέσα σε λίγους μήνες έως ένα χρόνο, η αραίωση των μαλλιών (μερική τριχόπτωση) έχει αποκατασταθεί. Στις περιπτώσεις, όμως, που η αλωπεκία επιμένει και τείνει να εξελιχθεί σε χρόνια, τότε επιβάλλεται η πλήρης, ιατρική, ολοκληρωμένη διερεύνηση για να εντοπιστεί η παθολογική αιτία που προκαλεί αλλά και συντηρεί την κατάσταση αυτή. Οι λόγοι που οδηγούν σ’ αυτή την χρόνια τριχόπτωση δεν είναι απολύτως εξακριβωμένοι, αλλά πιθανών να οφείλεται σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Φυσικά, ένας ακόμη ενοχοποιητικός παράγοντας είναι και το χρόνιο στρες.
Μερικές φορές υπάρχει δυσκολία στη διάκριση του είδους της αλωπεκίας. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις βοηθά το τριχοριζόγραμμα. Πολλές φορές, θεωρείται απαραίτητο προκειμένου να κριθεί και η πορεία της αλωπεκίας. Άλλες διαγνωστικές μέθοδοι είναι η βιοψία δέρματος και η μελέτη των τριχών στο μικροσκόπιο.
Στις μέρες μας αρκετοί γιατροί χρησιμοποιούν και εναλλακτικές θεραπείες για την αντιμετώπιση της αλωπεκίας, όπως ενέσιμη μεσοθεραπεία με βιταμίνες, διέγερση τριχοθυλακίων με lasers, μεθόδους που μόνο σε κάποιες περιπτώσεις είχαν ουσιαστικά και μόνιμα αποτελέσματα. Εκεί που πλέον καταλήγουν οι περισσότεροι ως αποτελεσματική λύση αντιμετώπισης της τριχόπτωσης (αλωπεκίας) είναι στη μεταμόσχευση μαλλιών!