Εγκυμοσυνη

Εξομολογήσεις μιας νέας μαμάς…

εγκυμοσυνη

«Νόμιζα πως τα είχα σκεφτεί όλα και ήμουν πλήρως προετοιμασμένη… Είχα διαβάσει όλες τις τελευταίες εκδόσεις βιβλίων για νέες μαμάδες, όσα περιοδικά κυκλοφορούσαν στην αγορά για μωρά και νέους γονείς, άρθρα στο Internet σχετικά με την εγκυμοσύνη και τι να κάνεις για να προετοιμαστείς κατάλληλα, είχα μάθει επιτέλους πώς αλλάζουμε σωστά την πάνα του μωρού, και φυσικά είχα έτοιμο το μωρουδιακό δωμάτιο, φρεσκοβαμμένο, με όλα τα απαραίτητα έπιπλα, αξεσουάρ, ‘λούτρινα’ κουκλάκια και παιχνίδια… Ναι, ήταν όλα έτοιμα για τον ερχομό του μωρού μου! Κι εγώ και ο μπαμπάς του πιστεύαμε πως είμασταν τόσο ‘διαβασμένοι’ και προετοιμασμένοι (όντας άκρως οργανωτικοί και οι δύο), που πιστεύαμε ότι θα ήμασταν ψύχραιμοι και ‘’άνετοι’ οποιαδήποτε στιγμή κι αν ερχόταν η ώρα να γεννήσω!

Κι ενώ κάθομαι χαλαρή στον καναπέ του σπιτιού μου πίνοντας ένα αχνιστό τσάι και τα σκέφτομαι όλα αυτά, ξαφνικά νιώθω να ‘σπάνε τα νερά΄!! Οι πρώτες συσπάσεις έχουν ήδη ξεκινήσει και όσο περνάνε τα λεπτά όλο και δυναμώνουν… Αρχίζει και με πιάνει πανικός. Πονάω τόσο πολύ που δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά και να παραμείνω ψύχραιμη. Αρχίζω και ψάχνω το τηλέφωνο για να ειδοποιήσω τον άντρα μου να έρθει να με πάει στο μαιευτήριο και παράλληλα να ενημερώσω το γιατρό μου να με περιμένει στην κλινική. Ο πόνος αυξάνεται και οι συσπάσεις αρχίζουν και γίνονται όλο και πιο συχνές… Θα γεννήσω σίγουρα σήμερα, το νιώθω! Θα προλάβω όμως να φτάσω γρήγορα και με ασφάλεια? Ο άντρας μου εργάζεται μακριά και με τέτοια κίνηση φοβάμαι πολύ μήπως καθυστερήσει και δεν φτάσουμε εγκαίρως στο μαιευτήριο. Αλήθεια, τι θα κάνω σε τέτοια περίπτωση?! Να γεννήσω μόνη μου στο σπίτι?? Πώς θα το κάνω αυτό?? Δίχως καμιά βοήθεια ή καθοδήγηση, δίχως ιατρική φροντίδα, και το κυριότερο, δίχως κανένα παυσίπονο ή επισκληρίδιο ένεση??!! Εντάξει, δεν λέω, καλός ο φυσιολογικός τοκετός αλλά το ενδεχόμενο να γεννήσω μόνη μου στο σπίτι, μόνο άγχος, πανικό και τρόμο μπορούν να μου προκαλέσουν! Καθώς βρίσκομαι σε κατάσταση πανικού και με όλες αυτές τις σκέψεις στο κεφάλι μου, καταφθάνει ο άντρας μου… Η μόνη μου έννοια να φτάσουμε εγκαίρως στην κλινική!
Συμπέρασμα έπειτα απ’ όλα αυτά, πως όσο καλά προετοιμασμένος κι αν είσαι σε πρακτικό επίπεδο, το άγχος και ο φόβος που σε κυριεύουν στην ιδέα και μόνο ότι θα φέρεις στον κόσμο το παιδί σου δίχως την ασφάλεια και σιγουριά κάποιας ιατρικής βοήθειας, είναι αρκετά για να σε κάνουν να χάσεις ψυχραιμία και λογική και να ξεχάσεις όλα όσα έμαθες στη θεωρία. Αλλά, αν καθίσεις και το σκεφτείς λίγο, λογικό δεν είναι αυτό? Εννοώ, πώς μπορείς να είσαι ουσιαστικά προετοιμασμένος για το τί θα ακολουθήσει όταν δεν το έχεις βιώσει ο ίδιος ποτέ ξανά??
Καταφέρνουμε και φτάνουμε εγκαίρως… Το μαιευτήριο και ο γιατρός βρισκόντουσαν σε πλήρη ετοιμότητα καθώς είχαν ήδη ειδοποιηθεί, με αποτέλεσμα να ενεργήσουν άμεσα και να μην κινδυνεύσει ούτε το μωρό αλλά ούτε κι εγώ. Όλα πάνε κατ’ ευχήν. Το πρώτο μου μωρό έρχεται στον κόσμο κι εγώ το μόνο που θέλω είναι να το κρατήσω στην αγκαλιά μου! Και η στιγμή φτάνει, κι εκεί πλέον ξεχνάς τα πάντα! Ξεχνάς το άγχος, τις έννοιες, τις προετοιμασίες, τον πανικό που προηγήθηκε, όλα. Έχεις αγκαλιά το μωρό σου, νιώθεις την καρδούλα του να χτυπάει και το μόνο που πλέον σκέφτεσαι είναι πώς θα το μεγαλώσεις σωστά και πώς θα είναι ευτυχισμένο. Μόνο εκείνο είναι πλέον το κέντρο του κόσμου σου και το μοναδικό σου μέλημα πλέον, πώς θα του παρέχεις την καλύτερη δυνατή φροντίδα! Οι 9 μήνες της εγκυμοσύνης και όλα όσα βίωσες τότε, έχουν ήδη ξεχαστεί… Γι’ αυτό και απευθύνομαι σε σας όλες τις νέες μέλλουσες μανούλες, μην αγχώνεστε και απολαύστε την εγκυμοσύνη σας, γιατί επι της ουσίας, οι έννοιες ξεκινάνε αμέσως μετά!!»